Niebanalne rośliny #1: Czojsia trójslistkowa (Choisya ternata).

Po długiej i wyjątkowo zimnej zimie, oraz przedwiośniu. Wiosna wybuchła nagle ze zdwojona sila. Z zimowych temperatur w jednym tygodniu, przeskoczyliśmy nagle na dwucyfrowe, afrykańskie temperatury...
Wraz ze zmianą pogody nagle okazalo sie że wiele roślin rozkwitło w jednym czasie, tworząc czasem dość niespotykane kombinacje. Gdybym chciała opisać każdą z nich, w szczycie jej kwitnienie zabrakłoby mi na to czasu, a posty musiałyby sie pojawiać na blogu conajmniej 5 razy dziennie. Dlatego wybrałam dla Was te co ciekawsze, i może rzadziej spotykane w Polsce.
Dzisiaj moja uwage skupie na Czojsi trójlistkowej (Choisya ternata).

Choiysa ternata, lub inaczej Choisya grandliflora, w Anglii znana jest także pod wdzięczna nazwa meksykańskiego kwiatu pomarańczy.
W ciągu ostatnich kilku lat zyskała tu ogromna popularność, gdyz jest krzewem stosunkowo mało wymagającym. Praktycznie niezniszczalnym. Rośnie na każdego rodzaju glebach, i praktycznie nie choruje. Jedyne czego potrzebuje to sporej ilości światła, by móc w pełni zaprezentować swoje walory.

A ma ich sporo.   Przede wszystkim jest roślina atrakcyjna przez cały rok. Jesienia, i zima posiada ładne, ciemne, i błyszczące, zimozielone liście.

Późna wiosną pojawiają się na roślinie atrakcyjne biale kwiaty, które w sprzyjających warunkach mogą kwitnąć aż do lata.  Dodatkowa zaleta jest ich ciekawy miodowy zapach.  W którym wytrawni znawcy rozpoznaliby zapewne nutą pomarańczy.
Sam zapach jest intensywny, ale nie duszący.  Łatwo rozpoznawalny w powietrzu.

Wokól mojego bloku rosnie kilka zywioplotów wykonanych z Czojsi trójlistkowej. W suche, ciepłe poranki unosi się wokół nich delikatny aromat. Z jakiegoś powodu właśnie ten zapach poprawia mi zawsze z rana nastrój.  Dlaczego? Sama nie wiem tego do końca.  Być może po prostu oznacza w końcu definitywny koniec zimy, a moze poprostu jest zapowiedzią słonecznego dnia...

Oprócz gatunku, występuje jeszcze odmiana 'Sundance' (Choisya ternata 'Sundance'), u której liście, szczególnie te młodsze przybierają jasno zielony / seledynowy odcień.

Krzew dorasta do 2.5m wysokości, i tyleż samo szerokości. W Polsce pomimo zapewnień , jest to krzew nie mrozoodporny. Najlepiej uprawiać go w donicach, i chronić przed mrozem, w szklarniach, lub garażach  maksymalna . Dlatego maksymalną wysokość jaką może osiągnąć  w pojemnikach to ok. 1 metra.

Osobom mieszkającym w łagodniejszym niż polskim klimacie polecam Czojsie, do wszelkich kompozycji ogrodowych. Świetnie nadaje się jako tło dla innych roślin, lub na przykład na żywopłoty.  W Polsce, polecam ją bardziej amatorom, hobbystom, którzy są w stanie poświęcić sporo czasu by zabezpieczyć swoje rośliny przed mrozami.

Jak zwykle czekam na wasze opinie na temat Czojsi. 

Pozdrawiam serdecznie.

XOXOXO

Słodki bukszpan Sarcoccocca .

Gdyby Królewskie Stowarzyszenie Ogrodnicze RHS ogłosiło kiedykolwiek konkurs na najbardziej odurzjący zapach, to Sarcoccoca wygrałaby go napewnow przedbiegach.
Zapach tego krzewu jest wyjątkowy słodki, nektarowy, i nie da się przejść obok niego obojętnie.
Może to za sprawą pory roku, w której kwitnie. Bo wszak na przedwiośniu mało jest, a właściwie nie ma roślin które potrafiłyby zagłuszyć ten zapach.

Sarcoccocca, przez Anglików zwana jest potocznie 'Sweet Box', czyli słodkim... nie, nie pudełkiem a bukszpanem. Chociaż podobnie jak pudełko czekoladek kryje w sobie wiele tajemnic.

Po pierwsze angielskie słowo 'box' to skrót łacińskiego słowa Buxus, czyli swojsko nam brzmiącego Bukszpanu. Zarówno Sarcoccocca, jak i Bukszpan należą do tej samej rodziny: Bukszpanowatych - Buxaceae.I jak łatwo się domyślić wymagają podobnych warunków.

Cieniste, lub pólcieniste stanowisko, oraz żyzna gleba zasobna w humus, to idealne miejsce wzrostu krzewu. Dobrze też toleruje okresowe susze, ale tylko gdy rośnie w półcieniu.

W uprawie wystepują dwie odmiany: Sarcoccocca confusa - o eliptycznych, skórzastych, i błyszczących liściach, oraz Sarcoccocca hookeriana - o liściach znacznie węższych - lancetowatych.

Sarcoccocca confusa.

U obu odmian kwiaty pojawiają się zimą, a właciwie już na przednówku. U obu są koloru białego, i pachną bardzo intensywnie. Wyjątkiem jest Sarcoccocca hookeriana var digyna 'Purple Stem' , w której młode pędy, oraz kwiaty podbarwione są kolorem różowym.

Sarcoccocca hookeriana var digyna 'Purple Stem'

W okresieletnim krzew zdobią czarne, jak noc,jagody.

Wbrew pozorom dorastają też do całkiem sporej wielkości rozmiarów. W dobrych warunkach może osiągać prawie 1.5 m wysokości, oraz 2 m szerokości.

Praktycznie nie choruje, i nadaje się do zadarniania większych powierzchni, gdyż często wypuszcza rozłogi.

Jedynym , a zarazem sporym minusem, jest fakt, iż nawet jak na wyspiarskie warunki, jest ona krzewem nie wpełni mrozoodpornym. Należy chronić ją przed silnymi, zimnymi wiatrami, dlatego często sadzona jest w miejscach zacisznych, które pozwalają jej dobrze się rozwijać.

W Polsce jej mrozoodporność nie jest jeszcze całkowicie poznana, gdyż pojawia się ona wyłacznie w uprawach pasjonatów, teggo gatunku.

Jak wam się zatem podoba Sarcoccocca? Znaliście ją już wcześniej? A może zdecydowalibyście się ją posadzić w Waszym ogrodzie?

Pozdrawiam serdecznie, i jakzwykle czekam na Wasze opinie!

XOXOXO