Facelia dzwonkowata (Phacelia campanularia).

Ostatnio na blogu sporo było relacji z wizyt w przeróżnych ogrodach, oraz na wystawach ogrodniczych.
Dziś wracam do podstaw, czyli do roślin, a właściwie rośliny, którą tak naprawdę odkryłam dopiero na początku tego roku, a już podbiła moje serce.
Mowa będzie o niewielkiej jednorocznej roślinie - Facelii dzwonkowatej (Phacelia campanularia).

Roślina należy do rodziny Ogórecznikowatych, i blisko spokrewniona jest z dużo bardziej znaną Facelią  błękitną (Phacelia tanacetifolia).

 

Facelia dzwonkowata kwitnie praktycznie nieustatnie aż do jesieni. Jej charakterystyczne dzwonkowate kwiaty, przyciagają swoją uwagę intensywnie niebieskim (kobaltowym) kolorem. Na którym wyrażnie odznaczają się białe pręciki. Każdy płatek przyozdobiony jest dodatkowo w białą kropkę.

Kolor kwiatów, jest ładnie dopełniony poprzez intensywnie zielone liście, z ciemniejszym (fioletowawym) ogonkiem liściowym.

Dobrze rośnie na ubogich glebach. Niestety jest to roślina która kiepsko znosi pikowanie, dlatego też, wysiewa się ja bezpośrednio do gruntu, lub donic od III-V. 

Facelia dzwonkowata, posiada jeszcze jedną ważną cechę, oprócz pięknego wyglądu, dostarcza wielu owadom , w tym pszczołom miodnym, sporej ilości pyłku, oraz nektaru.

A więc podoba się Wam Facelia dzwonkowata? Zaprosilibyście ja do swojego ogrodu? U mnie dostała wielkkiego plusa, i zostaje ze mna na przyszły rok.

Pozdrawiam serdecznie

XOXOXO

Pierwszy zwiastun jesieni...

Kiedy kończy się lato, a po ogrodzie zaczyna się snuć babie lato. Gdy poranki staja się coraz chłodniejsze, w umęczonym od upalnego słońca ogrodzie rozkwitają one....okazałe, i dostojne...Rozchodniki okazałe (Sedum spectabile).

Odkąd sięgam pamięciom, zawsze fascynowały mnie te rośliny. Ich grube, wzniesione łodygi wypełnione wodą. Mięsiste, eliptyczne liście, oraz małe przypominając gwiazdki kwiaty, zbite w duże, płaskie kwiatostany.

Kwiaty są bezzapachowe, i kwitną od połowy sierpnia, aż do pierwszych przymrozków.

Łacińska nazwa tych roślin pochodzi od słowa 'sedre', które oznacza siedzieć, i świetnie oddaje ich charakter.

W zależności od odmiany byliny osiągają od 45 - 75 cm wysokości, i tyleż samo szerokości.

Są bardzo łatwe w uprawie, i nie wymagają zbytniej opieki. Dobrze rosną na praktycznie każdym rodzaju, lekko zasadowej gleby. Potrafią przetrwać okresowe susze, jednak najlepiej rosną gdy są regularnie podlewane.

-

Najpiękniej wyglądają w dużych zwartych grupach na rabatach bylinowych. Gęstość sadzenia wynosi wówczas 5 szt na 1m² .

Na rynku ogrodniczym jest obecnie kilkanaście różnych odmian Rozchodników okazałych (Sedum spectabile) od: zdobywcy prestiżowej nagrody Garden Merit - jasnoróżowej odmiany 'Brilliant', poprzez karminowoczerwoną 'Carmen' aż do białej 'Sturdust'.  Wśród takiej ilości kolorów każdy na pewno znajdzie coś dla siebie.

Na koniec jeszcze dodam, że Rozchodniki to zwykle ostatnia,bardzo cenna, jesienna jadłodajnia dla pszczół.

Mam nadzieję, że zachęciłam was do posiadania tych pięknych bylin w waszych ogrodach.

Pozdrawiam

XOXOXO